Sterylizacja parą wodną (autoklawowanie) jest jedną z najczęściej stosowanych metod wyjaławiania w ochronie zdrowia, ponieważ jest skuteczna, szybka i nie pozostawia toksycznych pozostałości. Jednocześnie ma kluczowe ograniczenie: wymaga, aby sterylizowany wyrób był termostabilny oraz odporny na działanie wysokiej temperatury i wilgoci.
W zestawie przedstawiono cztery wyroby. Elementy oznaczone jako 1, 3 i 4 to narzędzia metalowe (np. napęd ortopedyczny oraz kleszcze/kleszczyki ze stali nierdzewnej). Tego typu instrumenty, przy prawidłowym przygotowaniu (oczyszczenie, osuszenie zgodnie z procedurą, właściwe opakowanie), standardowo mogą być poddawane sterylizacji parowej, ponieważ ich materiały i konstrukcja są przystosowane do warunków autoklawu.
Natomiast wyrób nr 2 to endoskop elastyczny. Jest on zaliczany do wyrobów termolabilnych: posiada długie przewody, elementy optyczne/światłowodowe i/lub komponenty wrażliwe na temperaturę. Z tego powodu sterylizacja parą wodną może spowodować nieodwracalne uszkodzenie sprzętu i utratę jego funkcji, a w konsekwencji ryzyko kliniczne oraz koszty.
Dlatego endoskopy elastyczne poddaje się zwykle dezynfekcji wysokiego poziomu albo sterylizacji niskotemperaturowej (np. w oparciu o nadtlenek wodoru, tlenek etylenu, kwas nadoctowy – zależnie od dopuszczenia przez producenta). To uzasadnia wybór odpowiedzi obejmującej wyroby 1, 3 i 4, z wyłączeniem 2.
- 1,2,3 – błędne, bo zawiera endoskop elastyczny (2), który nie jest przeznaczony do pary.
- 1,2,4 – błędne z tego samego powodu: obecność 2.
- 2,3,4 – błędne, bo również obejmuje 2, a dodatkowo pomija termostabilny wyrób 1.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widać długi giętki przewód, głowicę sterującą, przyłącza i elementy wrażliwe, traktuj wyrób jako potencjalnie termolabilny i sprawdź, czy nie wymaga metod niskotemperaturowych.
