Strefa Schengen to obszar, w którym co do zasady zniesiono kontrole na granicach wewnętrznych między państwami uczestniczącymi, a jednocześnie utrzymuje się wspólne zasady dotyczące granic zewnętrznych oraz współpracy służb. W praktyce portów i terminali przekłada się to na podział ruchu na kierunki Schengen i non-Schengen (np. inne procedury wejścia/wyjścia, kontrola dokumentów, organizacja strumieni pasażerów).
Odpowiedź "Litwa" jest poprawna, ponieważ Litwa jest państwem należącym do strefy Schengen. Dla personelu obsługującego podróżnych oznacza to m.in. to, że przy podróżach pomiędzy państwami Schengen typowo nie prowadzi się stałej kontroli granicznej na granicach wewnętrznych (choć mogą wystąpić czasowe kontrole).
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ dotyczą państw, które w kontekście "członkostwa w Schengen" mogą mieć inny status niż pełne uczestnictwo rozumiane potocznie przez podróżnych. To częsta pułapka egzaminacyjna: wiele osób utożsamia członkostwo w Unii Europejskiej z przynależnością do Schengen, a to nie jest to samo. W obsłudze pasażerów liczy się nie tylko geografia, ale też formalny reżim graniczny danego kierunku.
- "Irlandia" bywa myląca, bo jest w UE, ale ma własne rozwiązania dotyczące kontroli granicznych i zasad wjazdu.
- "Bułgaria" jest przykładem kraju, którego status w relacji do Schengen był przedmiotem zmian i dyskusji, dlatego odpowiedź może wprowadzać w błąd przy nieaktualnej wiedzy.
- "Cypr" również bywa mylony z obszarem Schengen z uwagi na członkostwo w UE, jednak to nie przesądza o Schengen.
Wskazówka do nauki: na egzaminie rozdziel w głowie trzy pojęcia: UE, strefa euro i Schengen. W zadaniach z obsługi podróżnych skup się na tym, czy dany kierunek wymaga kontroli granicznej oraz jak wpływa to na odprawę i organizację terminala.
