W pobliżu otwartego płomienia (np. palników gazowych) szczególnie niebezpieczne są substancje, które:
- są łatwopalne,
- są lotne (szybko parują),
- tworzą palne pary, które mogą przemieścić się do płomienia i zapalić się nawet przy niewielkiej iskierce.
Odpowiedź "Eter, alkohol etylowy, benzen." spełnia te warunki. Są to typowe rozpuszczalniki organiczne o wyraźnym zagrożeniu pożarowym: mogą intensywnie parować w temperaturze pokojowej, a ich pary po zmieszaniu z powietrzem mogą ulec zapłonowi od płomienia palnika.
Pozostałe zestawy zawierają składniki, które zwykle nie stanowią dominującego zagrożenia łatwopalnością w warunkach pracowni:
- "Alkohol metylowy, kwas solny, wodę wapienną." – metanol jest łatwopalny, ale kwas solny (roztwór wodny) i woda wapienna są typowo niepalne; zestaw nie jest jednorodny pod kątem palności.
- "Roztwór wodorotlenku sodu, toluen, wodę amoniakalną" – toluen jest łatwopalny, jednak roztwór NaOH i woda amoniakalna to głównie układy wodne, których zagrożenia dotyczą raczej żrącości/uciążliwych oparów niż zapłonu od płomienia.
- "Kwas mrówkowy, roztwór azotanu (V) potasu, glicerynę." – są to substancje o innych profilach ryzyka (żrącość/utlenianie/lepkość), a w typowym ujęciu BHP laboratoryjnego nie są traktowane jako najbardziej "łatwopalny" zestaw do natychmiastowego usunięcia spod palnika.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o palność szukaj w odpowiedziach lotnych rozpuszczalników organicznych (eter, benzyna ekstrakcyjna, aceton, benzen/toluen, alkohole niskocząsteczkowe). Same słowa "kwas", "zasada", "roztwór" często sugerują dominację wody, a więc mniejszą skłonność do zapłonu (choć mogą występować inne poważne zagrożenia).
