Komunikacja alternatywna i wspomagająca opiera się na takich rozwiązaniach, które zastępują lub wspierają mowę wtedy, gdy jest ona niewystarczająca. Kluczowe jest tu używanie jednoznacznych znaków (symboli), które można wskazać, pokazać, ułożyć lub na nie spojrzeć, aby przekazać intencję komunikacyjną.
Odpowiedź "Piktogramy" jest poprawna, ponieważ piktogramy są właśnie takimi znakami graficznymi: przedstawiają pojęcia, czynności, potrzeby lub osoby w formie obrazkowej. Dzięki temu uczestnik zajęć może np. wskazać "pić", "toaleta", "przerwa", "ból", "tak/nie" albo wybrać aktywność. W terapii zajęciowej piktogramy realnie ułatwiają prowadzenie zajęć, bo pozwalają organizować przebieg spotkania, dawać wybór i budować samodzielność komunikacyjną.
Pozostałe propozycje nie są typowymi pomocami do komunikacji alternatywnej:
- "Książki naukowe" mogą rozwijać wiedzę terapeuty lub służyć edukacji, ale nie stanowią bezpośredniego systemu znaków, którym osoba niemówiąca komunikuje się w trakcie zajęć.
- "Aparat fotograficzny" bywa użyteczny do dokumentowania aktywności lub tworzenia materiałów (np. zdjęć przedmiotów), jednak sam w sobie nie jest narzędziem AAC; narzędziem komunikacyjnym byłyby dopiero przygotowane symbole/zdjęcia użyte w tablicy lub książce komunikacyjnej.
- "Instrumenty muzyczne" są cenne w muzykoterapii i aktywizacji, ale nie pełnią podstawowej funkcji systemu symboli służącego do przekazywania treści językowych (potrzeb, decyzji, pytań).
Na egzaminie warto pamiętać prostą zasadę: jeśli pytanie dotyczy komunikacji alternatywnej, szukaj odpowiedzi związanej z symbolami, tablicami, gestami lub urządzeniami komunikacyjnymi, a nie ogólnymi pomocami terapeutycznymi.
