W metodzie RISK-SCORE kluczowe jest rozróżnienie między tym, co jest oceniane (rodzaj zagrożenia), a tym, jakimi parametrami dokonuje się szacowania ryzyka w ramach narzędzia.
Metoda RISK-SCORE jest opisywana jako podejście semi-ilościowe, w którym ryzyko wyznacza się na podstawie trzech podstawowych parametrów:
- prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia niebezpiecznego (jak realne i jak często może dojść do zdarzenia),
- ekspozycji na zagrożenie (czas i intensywność narażenia pracownika),
- potencjalnych skutków (dotkliwość konsekwencji dla zdrowia lub życia).
Odpowiedź "Ergonomia, mikroklimat i organizacja pracy." jest poprawna, ponieważ wymienione elementy nie stanowią typowych parametrów w formule/arkuszu RISK-SCORE. Są to natomiast kategorie zagrożeń lub obszary, w których identyfikuje się czynniki niebezpieczne i szacuje dla nich ryzyko.
Pozostałe propozycje zawierają pary pojęć będące składowymi opisu ryzyka w ujęciu P–E–S, dlatego nie pasują do pytania o elementy "nieoceniane bezpośrednio" w samej metodzie:
- "Prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia i ekspozycja na zagrożenie." – to dwa typowe parametry używane w szacowaniu ryzyka.
- "Potencjalne skutki zagrożenia i ekspozycja na zagrożenie." – również opisują parametry, które są oceniane w ramach metody.
- "Prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia i potencjalne skutki zagrożenia." – to kolejne dwa parametry wykorzystywane do wyznaczania poziomu ryzyka.
W praktyce BHP można zastosować RISK-SCORE do bardzo różnych zagrożeń, np. ergonomicznych (dźwiganie), mikroklimatycznych (warunki termiczne) czy organizacyjnych (tempo pracy). Jednak w każdym przypadku parametry metody pozostają uniwersalne: analizuje się prawdopodobieństwo, ekspozycję i skutki, a nie "ergonomię" jako zmienną we wzorze.
