W konserwacji maszyn stolarskich kluczowe jest podejście kompleksowe: nie wybiera się jednego działania "zamiast" innych, bo każde eliminuje inny typ zagrożenia lub przyczyny zużycia. Dlatego poprawna jest odpowiedź "Wszystkie powyższe".
Czyszczenie maszyny po każdym użyciu usuwa pył, wióry i żywice. Nagromadzony pył może blokować mechanizmy, pogarszać dokładność pracy, przyspieszać zużycie, a w skrajnych sytuacjach zwiększać ryzyko pożaru (pył drzewny jest palny). To typowy krok wykonywany na koniec zmiany.
Regularne smarowanie ruchomych części (łożysk, prowadnic i innych elementów ruchu) zmniejsza tarcie i nagrzewanie, ogranicza zużycie oraz pomaga utrzymać powtarzalność posuwu i cięcia. Ważne jest, aby robić to zgodnie z zaleceniami producenta, bo nadmiar smaru również może wiązać pył i powodować zabrudzenia.
Zastosowanie ochrony przeciwwilgociowej na powierzchniach metalowych przeciwdziała korozji. W warsztatach stolarskich wilgotność bywa zmienna, a rdza na stołach, prowadnicach czy elementach regulacji może obniżać precyzję i utrudniać bezpieczną obsługę.
Pozostałe odpowiedzi pojedyncze są niepełne: samo czyszczenie bez smarowania nie chroni przed zużyciem łożysk; samo smarowanie bez czyszczenia może "związać" pył w pastę ścierną; sama ochrona antykorozyjna nie zapobiega zacięciom od wiórów. Z punktu widzenia bezpieczeństwa pracy i trwałości sprzętu te działania wzajemnie się uzupełniają, co jest spójne z wymaganiem utrzymywania maszyn w stanie bezpiecznym do użytkowania.
