Środki ochrony roślin (ŚOR) nie są produktami "dowolnymi" – ich wprowadzanie do obrotu oraz stosowanie odbywa się w ramach przepisów i procedur obowiązujących w Unii Europejskiej. W praktyce oznacza to m.in. konieczność dopuszczenia środka do obrotu oraz stosowanie go zgodnie z warunkami określonymi w dokumentacji produktu, w tym na etykiecie-instrukcji stosowania. Dlatego stwierdzenie, że ŚOR "muszą być zgodne z normami UE", oddaje ogólną zasadę podporządkowania tych produktów wymaganiom unijnym.
Stwierdzenie "Środki ochrony roślin mogą być stosowane bez ograniczeń" jest nieprawdziwe, ponieważ ograniczenia są typowe i wielopoziomowe: dotyczą m.in. upraw, dawek, liczby zabiegów, terminów, stref buforowych, sposobu aplikacji oraz wymogów bezpieczeństwa pracy. W ogrodnictwie szczególnie ważne jest czytanie etykiety i dobór środka do konkretnej sytuacji.
Stwierdzenie "Środki ochrony roślin są zawsze bezpieczne dla pszczół" jest również fałszywe. Ryzyko dla zapylaczy zależy od substancji czynnej, formulacji, dawki, terminu zabiegu, fazy kwitnienia, a także sposobu wykonania oprysku i znoszenia cieczy. Nawet środek dopuszczony do użycia może wymagać ścisłych środków ostrożności, by ograniczyć narażenie owadów pożytecznych.
Stwierdzenie "Środki ochrony roślin są zawsze organiczne" jest błędne, bo na rynku występują zarówno preparaty syntetyczne, jak i produkty dopuszczane w określonych systemach produkcji (np. część preparatów mikrobiologicznych lub naturalnych). "Organiczność" nie jest cechą definicyjną ŚOR, lecz zależy od konkretnego produktu i zasad danego systemu uprawy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się słowa typu "zawsze" lub "bez ograniczeń", najczęściej sygnalizują one uogólnienie sprzeczne z realnymi wymaganiami i praktyką stosowania.
