Pojęcie "72 dpi" bywa powtarzane jako rzekoma "prawidłowa rozdzielczość dla internetu", ale w praktyce grafika ekranowa jest opisywana przede wszystkim wymiarami w pikselach (np. 1200×800 px). To liczba pikseli determinuje, ile szczegółów obraz może pokazać w przeglądarce.
DPI (dots per inch) i PPI (pixels per inch) są kluczowe głównie w kontekście druku lub przeliczeń na rozmiar fizyczny (cale, centymetry). W wielu przypadkach zmiana metadanych PPI w pliku bez zmiany liczby pikseli nie zmienia tego, jak obraz wygląda na stronie — zmienia raczej interpretację rozmiaru w programach DTP i przy eksporcie do druku.
Odpowiedź "Zasada "72 dpi" jest nieaktualna, ponieważ nowoczesne ekrany mają znacznie wyższą rozdzielczość." jest uznawana za poprawną, bo wskazuje na dezaktualizację uproszczonej reguły "72 dpi" dla ekranów. W praktyce spotkasz ekrany o różnych gęstościach pikseli, a dla WWW stosuje się podejścia typu obrazy 1×/2× oraz atrybuty responsywne.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne lub mylące?
- "…obraz powinien mieć 72 piksele na cal." – to nie jest uniwersalny wymóg dla grafiki na ekran; dla WWW liczą się px, a "na cal" zależy od urządzenia.
- "…nadal stosowana we wszystkich projektach graficznych." – to zbyt kategoryczne; w druku typowe wartości są inne, a w WWW sama wartość DPI/PPI nie jest kluczowym parametrem jakości.
- "…72 piksele na cal, niezależnie od rozmiaru ekranu." – ignoruje różnice między urządzeniami i fakt, że gęstość pikseli nie jest stała.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy grafiki na stronę, najpierw myśl o wymiarach w pikselach, formacie i kompresji; dopiero przy druku wracaj do PPI/DPI i rozmiaru fizycznego.
