Bo pacjenci różnią się możliwościami, ograniczeniami, celami i kontekstem życia. Dostosowanie zwiększa bezpieczeństwo, motywację i sens wykonywanych aktywności. Ułatwia też przenoszenie efektów terapii na codzienne funkcjonowanie (np. samoobsługę, pracę, naukę, czas wolny).