Strategia win-win (często nazywana podejściem partnerskim lub opartym na interesach) oznacza prowadzenie negocjacji tak, aby końcowe porozumienie dawało korzyści obu stronom. W praktyce nie musi to oznaczać identycznych zysków, lecz to, że każda strona uzyskuje rezultat lepszy niż brak porozumienia i ma poczucie, że jej kluczowe potrzeby zostały uwzględnione.
W relacji spedytor–kontrahent "win-win" może polegać np. na takim dobraniu warunków, by zleceniodawca otrzymał przewidywalny termin i stabilną cenę, a druga strona (np. przewoźnik lub operator) miała opłacalność, lepsze planowanie pracy i mniejsze ryzyko operacyjne. Osiąga się to zwykle przez analizę interesów (co jest naprawdę ważne), generowanie kilku opcji oraz szukanie wymian: ustępstwo w jednym obszarze w zamian za zysk w innym.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"Jest to strategia, w której obie strony osiągają korzyści" najlepiej oddaje sens win-win: rezultat jest korzystny dla obu stron, a celem jest wspólne rozwiązanie problemu, nie "pokonanie" partnera.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Tylko jedna strona osiąga korzyści" opisuje typową sytuację win-lose, gdzie druga strona czuje się przegrana, co zwiększa ryzyko konfliktów i zerwania współpracy.
- "Żadna ze stron nie osiąga korzyści" odpowiada rezultatowi bezwartościowemu lub sytuacji, w której porozumienie nie spełnia potrzeb żadnej strony; nie jest to cel negocjacji i nie definiuje win-win.
- "Obie strony ponoszą straty" to wariant lose-lose, często wynikający z eskalacji sporu, złej komunikacji lub braku kreatywnych rozwiązań.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się win-win, szukaj odpowiedzi akcentującej obustronne korzyści oraz współpracę, a nie jednostronne "zwycięstwo".
