Dioda półprzewodnikowa jest elementem nieliniowym: jej prąd nie rośnie proporcjonalnie do napięcia w całym zakresie pracy. Na charakterystyce prądowo‑napięciowej (I‑U) w kierunku przewodzenia widoczny jest obszar, w którym po przekroczeniu pewnego poziomu napięcia prąd zaczyna rosnąć bardzo szybko, a kształt krzywej nie jest linią prostą.
Z tego wynika, że rezystancja rozumiana jako U/I (rezystancja "statyczna" w danym punkcie) zależy od tego, w jakim miejscu charakterystyki pracuje dioda. Dodatkowo, w analizie małosygnałowej często używa się rezystancji dynamicznej opisanej nachyleniem dU/dI. Ponieważ nachylenie krzywej zmienia się wzdłuż charakterystyki, także rezystancja dynamiczna jest różna dla różnych punktów pracy.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że rezystancja diody jest zmienna.
- Odpowiedź "stabilną" jest błędna, bo sugeruje brak zmian rezystancji przy zmianie prądu/napięcia, co przeczy nieliniowemu przebiegowi charakterystyki.
- Odpowiedź "stałą" odpowiada elementom liniowym (np. idealny rezystor), dla których I jest proporcjonalne do U; dioda nie spełnia takiego warunku w całym zakresie.
- Odpowiedź "niezależną" jest błędna, bo rezystancja (zarówno U/I, jak i dU/dI) wynika bezpośrednio z zależności między napięciem i prądem, czyli jest od nich zależna.
W praktyce (także w mechatronice pojazdów) oznacza to, że parametry pracy diod w prostownikach, zabezpieczeniach cewek czy oświetleniu LED trzeba rozpatrywać dla konkretnego prądu i warunków pracy, a nie jako jedną "stałą rezystancję".
