W pytaniu chodzi o rozpoznanie rozszerzenia, które wskazuje na zastosowanie kodeka stratnego. Takim rozszerzeniem jest .mp3, ponieważ MP3 (MPEG Audio Layer III) to popularny standard kompresji stratnej: w procesie kodowania część informacji audio jest nieodwracalnie odrzucana, aby uzyskać mniejszy rozmiar pliku przy akceptowalnej jakości odsłuchu.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają warunku "kodek stratny" w typowym, egzaminacyjnym rozumieniu formatów plików:
- .wav (Waveform Audio File Format) jest najczęściej kojarzony z zapisem PCM, czyli dźwięku nieskompresowanego lub co najmniej bezstratnego. W praktyce realizatora dźwięku WAV wybiera się do nagrań, archiwizacji i dalszej obróbki, bo zachowuje pełną informację sygnału.
- .aiff (Audio Interchange File Format) pełni analogiczną rolę do WAV w ekosystemie Apple i również typowo przechowuje PCM. Jest powszechny w produkcji i postprodukcji, gdy liczy się jakość i przewidywalność parametrów.
- .omf (OMF/OMFI) nie jest "klasycznym" formatem gotowego pliku audio do odsłuchu, tylko formatem wymiany danych sesji/projektu (np. informacji o klipach, ich ułożeniu na osi czasu, odwołaniach do mediów). Dlatego nie wskazuje wprost na stratny kodek audio w sensie końcowego pliku dźwiękowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz MP3, domyślnie myśl "stratna kompresja do dystrybucji". Gdy widzisz WAV/AIFF, domyślnie myśl "PCM do produkcji i obróbki". To ułatwia dobór formatu do zastosowań scenicznych: pliki do emisji mogą być skompresowane, ale do montażu i miksu bezpieczniej używać formatów bezstratnych.
