Protokół z głównej próby szczelności instalacji gazowej jest dokumentem odbiorowym, którego celem jest potwierdzenie, że instalacja po wykonaniu robót została sprawdzona pod kątem szczelności oraz że wynik badania został udokumentowany. Taki protokół ma znaczenie praktyczne i dowodowe: pozwala wykazać, że wykonano wymagane czynności kontrolne oraz kto za nie odpowiada.
Podpis wykonawcy instalacji gazowej potwierdza, że próba została przeprowadzona zgodnie z przyjętą procedurą oraz że osoba wykonująca roboty bierze odpowiedzialność za ich jakość. Jednocześnie potrzebny jest podpis strony związanej z obiektem, czyli właściciela budynku (w praktyce może to być także osoba działająca w imieniu właściciela, np. zarządca lub przedstawiciel wspólnoty), ponieważ to właściciel przyjmuje wykonane roboty i dokumentację.
Odpowiedź "dostawcę gazu" jest częstą pomyłką, bo kojarzy się z uruchomieniem dostaw paliwa, ale dostawca nie jest z definicji stroną protokołu z próby wykonanej przez wykonawcę w obiekcie. Odpowiedź "projektanta instalacji" jest nieprawidłowa, ponieważ projektant odpowiada za dokumentację projektową, natomiast protokół z próby dotyczy czynności wykonawczo-odbiorowych na gotowej instalacji. Odpowiedź "rzeczoznawcę budowlanego" także nie jest typowa: udział rzeczoznawcy może pojawiać się w szczególnych sytuacjach, ale nie wynika z tego, że każdorazowo podpisuje protokół głównej próby szczelności.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o podpisy na protokołach rozróżniaj stronę wykonującą (wykonawca) i stronę przyjmującą/odpowiadającą za obiekt (właściciel lub reprezentant). To zwykle minimalny zestaw podpisów w dokumentach odbiorowych.
