W praktyce aptecznej termin realizacji recepty oznacza czas, w którym pacjent może skutecznie zrealizować receptę w aptece. Po upływie tego terminu realizacja nie powinna nastąpić, bo recepta traci ważność w zakresie możliwości jej wykonania.
Zgodnie z § 17 rozporządzenia w sprawie recept obowiązuje zasada ogólna: termin realizacji recepty wynosi 30 dni od daty wystawienia recepty albo od daty realizacji "od dnia", jeśli taka data została na recepcie wskazana. Krajowe wyroby medyczne (czyli wyroby dostępne na rynku krajowym, niewymagające trybu sprowadzenia z zagranicy na potrzeby konkretnego pacjenta) nie są w § 17 wskazane jako kategoria objęta odrębnym, szczególnym terminem, więc stosuje się właśnie termin podstawowy: 30 dni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 7 dni – to termin przewidziany jako wyjątek m.in. dla antybiotyków oraz leków stosowanych w pomocy doraźnej. Nie dotyczy standardowej realizacji recept na krajowe wyroby medyczne.
- 90 dni – to termin szczególny dla określonych preparatów immunologicznych wytwarzanych indywidualnie dla pacjenta. To inna kategoria niż krajowe wyroby medyczne.
- 120 dni – to termin dla produktów (w tym wyrobów medycznych) sprowadzanych z zagranicy dla pacjenta, np. w trybie importu docelowego. Pytanie dotyczy wyrobów krajowych, więc ten wyjątek nie ma zastosowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się liczby 7/90/120, zwykle są to "haczyki" związane z wyjątkami. Jeśli w treści mowa o typowej recepcie i o produkcie krajowym, najczęściej właściwa jest reguła ogólna 30 dni.
