Silnik trójfazowy przy przeciążeniu pobiera prąd większy od znamionowego przez dłuższy czas. Taki stan nie musi od razu powodować zwarcia, ale prowadzi do nagrzewania uzwojeń i przyspieszonego starzenia izolacji. Dlatego stosuje się zabezpieczenie przeciążeniowe (najczęściej przekaźnik przeciążeniowy/termiczny lub wyłącznik silnikowy), które reaguje na nadmierny prąd w czasie i odłącza silnik.
Odpowiedź "Urządzenie 3." jest poprawna, ponieważ (zgodnie z oznaczeniem na ilustracji) to element przeznaczony do ochrony silnika przed długotrwałym przeciążeniem, czyli sytuacją, w której prąd jest zbyt duży, ale nie ma typowego zwarcia.
Pozostałe wskazane urządzenia są typowo kojarzone z innymi funkcjami:
- Elementy łączeniowe, takie jak stycznik, służą do załączania/wyłączania silnika, ale same z siebie nie "mierzą" przeciążenia i nie zapewniają ochrony termicznej uzwojeń.
- Zabezpieczenia zwarciowe (np. bezpieczniki lub wyłączniki nadprądowe) reagują szybko na bardzo duże prądy zwarciowe. Mogą nie zapewniać właściwej ochrony przy długotrwałym, umiarkowanym przeciążeniu.
- Inne aparaty pomocnicze (np. elementy sterowania) nie są przeznaczone do ochrony przeciążeniowej, choć mogą współpracować z zabezpieczeniem.
Na egzaminie warto pamiętać o rozróżnieniu: zwarcie to zwykle nagły, bardzo duży prąd i szybkie zadziałanie zabezpieczenia, a przeciążenie to prąd podwyższony utrzymujący się dłużej, wymagający zabezpieczenia o charakterystyce czasowo-prądowej (ochrona cieplna). Jeśli widzisz aparat z możliwością nastawy prądu silnika i współpracą z układem stycznikowym, to najczęściej jest to właśnie zabezpieczenie przeciążeniowe.
