W tego typu zadaniach stosuje się bilans mocy łącza radiowego, zapisany w skali logarytmicznej (decybelowej). W dB/dBm zyski i straty sumują się algebraicznie, co upraszcza rachunek.
Ogólny zapis bilansu (w uproszczeniu) można ująć tak:
Poziom na wejściu odbiornika = poziom z nadajnika + zyski anten − tłumienie wolnej przestrzeni − straty w torze (kable, złącza).
W symbolach: Pr = Pt + (Gt + Gr) − Lfs − Lstrat.
Aby obliczyć tłumienie wolnej przestrzeni, przekształcamy wzór:
Lfs = Pt + (Gt + Gr) − Lstrat − Pr
- Pt = 5 dBm
- (Gt + Gr) = 40 dB (zysk obu anten łącznie)
- Lstrat = 5 dB (kable i złącza)
- Pr = −88 (poziom na wejściu odbiornika)
Podstawienie:
Lfs = 5 + 40 − 5 − (−88) = 5 + 40 − 5 + 88 = 128 dB.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości typu 48 dB lub 53 dB zwykle wynikają z pominięcia składników bilansu (np. nieuwzględnienia ujemnego poziomu na wejściu odbiornika albo strat w kablach) albo z błędnego działania na liczbach ujemnych. Z kolei 138 dB może pochodzić z nieprawidłowego przyjęcia jednego z członów o 10 dB (np. omyłkowego dodania/odjęcia strat lub zysku).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zapisz równanie bilansu z wyraźnymi znakami "+" dla zysków i "−" dla strat, a dopiero potem podstawiaj liczby. To minimalizuje typowy błąd znaku.