Plan ochrony powinien wynikać z rozpoznania oraz analizy zagrożeń, a nie z intuicyjnego "ustawienia" posterunków i obsady. Dlatego przed przystąpieniem do opracowania planu kluczowe jest zebranie informacji o obiekcie i jego otoczeniu (np. dojścia, ukształtowanie terenu, sąsiedztwo, punkty obserwacji, możliwe kierunki ataku lub wtargnięcia, typowe zdarzenia).
Odpowiedź "Sporządzić wywiad … terenów przyległych do chronionego obiektu" wskazuje właśnie ten etap przygotowawczy: rozpoznanie środowiska bezpieczeństwa. Bez tych danych plan byłby przypadkowy, bo nie wiadomo, co i przed czym realnie chronimy oraz jakie są najsłabsze miejsca.
Pozostałe propozycje odnoszą się do elementów, które zwykle są rezultatem planowania:
- "Zapoznać się dokumentami osób przyjmowanych do pracy…" dotyczy rekrutacji i weryfikacji personelu, a nie wstępnego rozpoznania obiektu; może być działaniem organizacyjnym, ale nie jest typowym pierwszym krokiem tworzenia planu ochrony konkretnego obiektu.
- "Ustalić rozmieszczenie posterunków…" to decyzja projektowa, którą podejmuje się dopiero po zidentyfikowaniu zagrożeń i newralgicznych stref.
- "Określić właściwą ilość pracowników…" również wynika z analizy ryzyka, zadań, godzin pracy i rozmieszczenia posterunków, więc logicznie pojawia się później.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi "co zrobić przed opracowaniem planu", szukaj czynności typu rozpoznanie, inwentaryzacja, analiza, a nie gotowych decyzji kadrowo-organizacyjnych.
