Hortikuloterapia (terapia ogrodnicza) wykorzystuje kontakt z roślinami oraz proste czynności związane z uprawą jako narzędzie wspierające funkcjonowanie osoby. W praktyce mogą to być aktywności takie jak: przesadzanie, sadzenie nasion, podlewanie, obserwacja wzrostu, pielęgnacja liści czy tworzenie miniupraw w doniczkach. Dlatego asystent, planując takie zajęcia, powinien przygotować przede wszystkim materiały umożliwiające realne wykonanie czynności ogrodniczych.
Dlaczego poprawne są "doniczki i ziemia"?
Doniczki służą jako pojemniki do uprawy, a ziemia (podłoże) jest podstawowym medium wzrostu roślin. To zestaw startowy, który pozwala przeprowadzić najczęstsze i najbezpieczniejsze aktywności hortikuloterapeutyczne w warunkach domowych lub placówki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Tamborki i mulina – są typowe dla haftu i prac rękodzielniczych. Mogą wspierać motorykę małą, ale nie są materiałami charakterystycznymi dla terapii ogrodniczej.
- Cienka blacha i rylec – to materiały do obróbki metalu/techniki, potencjalnie mniej bezpieczne i niezwiązane z ogrodnictwem. Nie odpowiadają celom i metodom hortikuloterapii.
- Gry planszowe i stolikowe – dotyczą treningu poznawczego, społecznego lub rekreacji, ale nie stanowią przygotowania do zajęć polegających na pracy z roślinami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie terapii pojawia się rdzeń związany z ogrodnictwem, sprawdź, czy materiały umożliwiają realną pracę z roślinami. To ułatwia odróżnienie jej od innych form terapii zajęciowej (rękodzieło, technika, gry).
