Hortikuloterapia (terapia ogrodnicza) polega na wspieraniu podopiecznego poprzez kontakt z roślinami oraz wykonywanie prostych prac związanych z uprawą i pielęgnacją. W praktyce zajęcia mogą obejmować m.in. sadzenie nasion, przesadzanie roślin, przygotowanie podłoża, podlewanie czy obserwację wzrostu.
Dlatego odpowiedź "Doniczki i ziemię." jest właściwa: są to podstawowe materiały umożliwiające rozpoczęcie aktywności ogrodniczej w warunkach domowych lub placówki. Ułatwiają zaplanowanie zadania o jasnym początku i końcu (np. przesadzenie rośliny), co sprzyja motywacji i poczuciu sprawczości podopiecznego.
Pozostałe propozycje nie pasują do hortikuloterapii, choć mogą być wartościowe w innych rodzajach pracy opiekuńczo-wspierającej:
- "Kolorowe chusty i piłki." kojarzą się z aktywnością ruchową, ćwiczeniami koordynacji lub animacją.
- "Tamborek i mulinę." odnoszą się do haftu i rękodzieła, czyli terapii manualnej/plastycznej, a nie ogrodniczej.
- "Gry planszowe i stolikowe." są typowe dla treningu poznawczego i integracji społecznej, lecz nie wykorzystują pracy z roślinami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa konkretnej formy terapii zajęciowej, najpierw przypomnij sobie jej "narzędzie przewodnie" (tu: rośliny, podłoże, pielęgnacja), a dopiero potem oceniaj odpowiedzi.
