W badaniach marketingowych kluczowy jest podział na źródła pierwotne i źródła wtórne.
Źródła wtórne to informacje, które zostały już wcześniej zebrane, opracowane i zwykle opublikowane przez inny podmiot (np. urząd statystyczny, instytut badawczy, organizację branżową, firmę). W marketingu wykorzystuje się je ponownie, najczęściej w ramach analiz typu desk research (analiza danych zastanych). Takie dane pozwalają szybko ocenić rynek, trendy i otoczenie bez prowadzenia własnych badań terenowych.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Rocznik statystyczny GUS." – jest to gotowa publikacja statystyczna zawierająca zestawione dane, czyli typowe źródło wtórne.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą pozyskiwania danych pierwotnych, czyli zbierania informacji "od zera" na potrzeby konkretnego problemu badawczego:
- "Wywiad bezpośredni." – jest metodą badania pierwotnego, bo dane powstają w wyniku rozmowy z respondentem według przygotowanego scenariusza.
- "Ankieta." – również jest badaniem pierwotnym, bo polega na zebraniu odpowiedzi od badanych (np. online, papierowo, telefonicznie).
- "Film z obserwacji jednostki poddanej badaniu." – mimo że ma postać nagrania, nie jest automatycznie źródłem wtórnym. Jeśli nagranie powstaje na potrzeby konkretnego badania (rejestracja obserwacji), to jest elementem badań pierwotnych. Wtórne byłoby dopiero wykorzystanie cudzego, wcześniej przygotowanego materiału obserwacyjnego (np. archiwalnego raportu/nagrania) jako danych zastanych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się metoda zbierania danych od respondentów (ankieta, wywiad, obserwacja), najczęściej chodzi o źródło pierwotne. Gdy pojawia się publikacja/raport/statystyka (np. rocznik, raport branżowy), zwykle jest to źródło wtórne.
