Etylen to gazowy fitohormon, który reguluje m.in. dojrzewanie owoców oraz procesy starzenia (senescencji) tkanek roślinnych. W praktyce przechowalniczej często stosuje się podział na owoce klimakteryczne (w trakcie dojrzewania wzrasta intensywność oddychania i zwykle rośnie też produkcja etylenu) oraz owoce nieklimakteryczne (zwykle niskietylenowe, dojrzewają inaczej i nie wykazują typowego "piku klimakterycznego").
Odpowiedź "Gruszki i jabłka." jest prawidłowa, ponieważ oba te owoce są powszechnie zaliczane do grupy klimakterycznej i są znane z tego, że mogą emitować istotne ilości etylenu w miarę dojrzewania. Ma to znaczenie także w florystyce: etylen może przyspieszać opadanie płatków, żółknięcie liści, więdnięcie lub przedwczesne przekwitanie wielu gatunków roślin ozdobnych, więc obecność dojrzewających jabłek lub gruszek w zapleczu kwiaciarni bywa czynnikiem skracającym trwałość kompozycji.
Pozostałe pary owoców są w typowym ujęciu traktowane jako emitujące mniej etylenu (często nieklimakteryczne) lub co najmniej nie są klasycznymi przykładami "dużych ilości" w porównaniu z jabłkami i gruszkami:
- "Wiśnie i czereśnie." – zwykle nie są podawane jako główne źródło wysokiej emisji etylenu w praktycznych zestawieniach dla przechowalnictwa i handlu.
- "Truskawki i jagody." – owoce jagodowe najczęściej klasyfikuje się jako nieklimakteryczne, a ich dojrzewanie nie jest typowo napędzane dużą produkcją etylenu.
- "Winogrona i porzeczki." – podobnie, zwykle nie są wskazywane jako owoce silnie etylenotwórcze w porównaniu z klimakterycznymi gatunkami sadowniczymi.
Wskazówka egzaminacyjna (florystyka): jeśli pytanie dotyczy wpływu etylenu, warto zapamiętać klasyczne "źródła etylenu" w zapleczu: dojrzewające owoce klimakteryczne (np. jabłka, gruszki). W zadaniach praktycznych przekłada się to na zasadę rozdzielania stref przechowywania oraz unikanie stawiania bukietów blisko owoców w domu lub sklepie.
