Aby dobrać najmniejszy prąd znamionowy wkładki topikowej, najpierw wyznacza się prąd obciążenia odbiornika jednofazowego:
I = P/U, więc dla PN = 3 kW i UN = 230 V otrzymujemy I ≈ 3000/230 ≈ 13 A. Zabezpieczenie przewodów powinno mieć prąd znamionowy nie mniejszy niż prąd pracy (z odpowiednim zapasem wynikającym z typoszeregu), dlatego z podanych wartości najmniejszą większą od 13 A jest 16 A.
Oznaczenie gG dotyczy wkładek pełnozakresowych, które zapewniają ochronę zarówno przed przeciążeniem, jak i zwarciem, co odpowiada treści pytania ("przed skutkami zwarć i przeciążeń").
Odpowiedzi z oznaczeniem aM są typowe dla zastosowań w obwodach silnikowych (zwykle jako ochrona zwarciowa przy współpracy z innym elementem przeciążeniowym), więc nie spełniają wymogu pełnej ochrony przeciążeniowej przewodu w takim ujęciu. Warianty 20 A są z kolei większe niż konieczne przy kryterium "najmniejszego prądu znamionowego" i prowadzą do słabszej ochrony przewodów przy przeciążeniach.
Na egzaminie warto pamiętać: najpierw policz prąd, potem wybierz najmniejszą wartość z typoszeregu powyżej wyniku oraz właściwy typ wkładki zgodny z wymaganym zakresem ochrony.