Najpierw wyznacza się prąd, jaki pobierze jednofazowy bojler o mocy znamionowej 3 kW przy napięciu 230 V.
Krok 1: obliczenie prądu obciążenia
W przybliżeniu (dla odbiornika rezystancyjnego, jak grzałka) można przyjąć zależność:
I = P / U
I ≈ 3000 W / 230 V ≈ 13,0 A.
Krok 2: dobór najmniejszej wartości prądu znamionowego
Zabezpieczenie nie powinno mieć prądu znamionowego mniejszego niż prąd obciążenia, bo prowadziłoby to do nieuzasadnionych zadziałań podczas normalnej pracy. Z typowego szeregu prądów znamionowych wkładek topikowych najbliższą wyższą wartością od ok. 13 A jest 16 A, więc jest to najmniejsza wartość spełniająca warunek.
Krok 3: wybór oznaczenia wkładki (charakterystyki)
Wkładka gG jest wkładką ogólnego przeznaczenia o pełnym zakresie działania – służy do ochrony przewodów zarówno przed skutkami zwarć, jak i przeciążeń. To odpowiada treści zadania ("zwarć i przeciążeń").
Odpowiedzi z oznaczeniem aM są nieadekwatne do wymaganego celu w tym pytaniu, ponieważ ten typ jest kojarzony z innym zakresem zastosowań i nie jest typowym wyborem do pełnej ochrony przewodów w obwodzie odbiorczym wymagającej uwzględnienia przeciążeń. Z kolei warianty 20 A (niezależnie od oznaczenia) nie spełniają warunku "najmniejszego prądu znamionowego", bo 16 A już wystarcza przy prądzie roboczym ok. 13 A.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach najpierw policz prąd, a dopiero potem wybierz najbliższy wyższy prąd znamionowy z typowego szeregu oraz typ wkładki zgodny z wymaganiem "zwarcia i przeciążenia".