Trójdźwięk (triada) to współbrzmienie złożone z trzech dźwięków: prymy, tercji i kwinty. O tym, czy triada jest durowa czy molowa, decyduje przede wszystkim odległość (interwał) między prymą a tercją.
W trójdźwięku durowym od prymy do tercji występuje tercja wielka. Następnie, aby domknąć konstrukcję do kwinty, od tercji do kwinty jest tercja mała. Dlatego poprawny opis połączenia interwałów (licząc "od dołu", czyli zaczynając od najniższego dźwięku akordu) to: "tercja wielka i tercja mała".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Tercja wielka i tercja wielka" tworzy układ dwóch dużych tercji, który nie odpowiada typowej triadzie durowej ani molowej. Taki układ nie daje standardowej relacji prymy-tercji-kwinty charakterystycznej dla trójdźwięków.
- "Tercja mała i tercja mała" to dwa razy tercja mała, co również nie jest konstrukcją triady durowej; nie spełnia warunku dużej tercji od prymy.
- "Tercja mała i tercja wielka" odpowiada klasycznej budowie trójdźwięku molowego (najpierw mała tercja od prymy, potem wielka tercja do kwinty). Ten wariant bywa mylony z durowym, zwłaszcza gdy uczeń pamięta tylko, że "w triadzie są tercje", ale nie kontroluje ich kolejności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu jest doprecyzowanie "zaczynając od dźwięku najniższego", zawsze traktuj pierwszy interwał jako relację pryma → tercja. To zwykle eliminuje pomyłki wynikające z przewrotów lub odwróconego porządku.
