W aranżacjach nawiązujących do baroku zwykle dąży się do wrażenia bogactwa, pełni formy i dekoracyjności. W praktyce florystycznej oznacza to wybór kwiatów o dużych, efektownych główkach, licznych płatkach i "miękkiej" sylwecie, które dobrze współgrają z reprezentacyjnymi wnętrzami pałacowymi (złocenia, ornamenty, ciężkie tkaniny, symetria).
Odpowiedź "Piwonie." pasuje do takiej stylistyki, ponieważ piwonie są kwiatami o okazałej, pełnej budowie, dającymi w kompozycji wrażenie przepychu i elegancji. Łatwo je też zestawiać w klasycznych paletach barokowych (np. kremy, róże, czerwienie) oraz w układach bardziej obfitych, warstwowych.
Pozostałe propozycje mogą być kuszące, ale niosą inne skojarzenia stylistyczne:
- "Strelicje." mają bardzo charakterystyczną, graficzną formę i mocno egzotyczny wyraz. Często kojarzy się je z nowoczesnym designem, minimalizmem lub aranżacjami tropikalnymi, a nie z historycznym przepychem baroku.
- "Anturium." również ma silnie nowoczesny, egzotyczny charakter (błyszcząca pochwa kwiatostanowa, wyrazisty kształt). W barokowej stylizacji może wyglądać obco, chyba że projekt jest świadomie eklektyczny.
- "Aksamitki." są popularne, sezonowe i częściej występują w kompozycjach ogrodowych, ludowych lub prostych dekoracjach letnich. Zwykle nie dają tak reprezentacyjnego efektu jak kwiaty duże i pełne.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o styl historyczny najpierw przypomnij sobie cechy epoki (forma, bogactwo, symetria, dekoracyjność), a dopiero potem dobieraj rośliny, które te cechy naturalnie podkreślają.
