Reflektometr optyczny (OTDR) przedstawia w funkcji odległości poziom sygnału wstecznie rozproszonego oraz reakcję toru na lokalne nieciągłości. Kluczowe jest rozróżnienie zdarzeń refleksyjnych (z wyraźnym pikiem odbicia) i nierefleksyjnych (bez piku lub z pikiem bardzo małym).
Odpowiedź "Połączenie rozłączne." jest poprawna, ponieważ typowe złącze światłowodowe (np. para złącz w adapterze) w OTDR daje zwykle zauważalny pik refleksyjny wynikający z niedopasowania współczynników załamania i jakości styku czołowego. Dodatkowo w miejscu złącza może pojawić się skok tłumienia (mały "schodek" w dół) odpowiadający stracie wtrąceniowej.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne charakterystyczne sytuacje:
- "Koniec światłowodu." – zwykle objawia się bardzo silnym pikiem odbicia oraz zakończeniem śladu (po nim pojawia się szum/zanik informacji o dalszej odległości). To zdarzenie jest na końcu badanego toru, a nie jako typowe zdarzenie pośrednie.
- "Strefę martwą." – nie jest "zdarzeniem" połączeniowym, tylko obszarem, w którym OTDR nie potrafi poprawnie rozdzielić kolejnych zdarzeń po silnym odbiciu. Strefa martwa jest skutkiem nasycenia detektora i czasu wygaszania po impulsie/odbiciu.
- "Połączenie nierozłączne." – czyli spaw. Spaw jest zazwyczaj zdarzeniem głównie tłumiennym (schodek), a nie odbiciowym; w dobrze wykonanym spawie reflektancja jest znikoma w porównaniu do złącza.
W praktyce, aby rozpoznać złącze rozłączne na reflektogramie, warto szukać połączenia dwóch cech: piku odbiciowego oraz (często) jednoczesnej straty. Na egzaminie pomaga też zasada: złącze odbija, spaw głównie tłumi, a koniec włókna "zamyka" ślad pomiaru.
