W ISDN wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje dostępu: BRI (Basic Rate Interface) oraz PRI (Primary Rate Interface). Kluczowa jest tu rola kanałów:
- Kanał B – przenosi dane użytkownika (np. rozmowę lub transmisję danych).
- Kanał D – przenosi sygnalizację, czyli informacje potrzebne do zestawiania i zwalniania połączeń oraz sygnały sterujące.
Dostęp BRI ma strukturę 2B+D. Oznacza to dwa kanały B oraz jeden kanał D. Właśnie w tym wariancie kanał sygnalizacyjny D ma przepływność 16 kbps. Dlatego odpowiedź "BRI, a jego przepływność bitowa w kanale sygnalizacyjnym wynosi 16 kbps" jest spójna z definicją BRI.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- Warianty z "PRI i 16 kbps" są niezgodne z parametrami dostępu pierwotnego, w którym kanał sygnalizacyjny D ma typowo większą przepływność.
- Warianty z "BRI i 64 kbps" wynikają często z pomylenia kanału D z kanałem B (64 kbps bywa kojarzone z kanałem B), ale pytanie dotyczy wyraźnie kanału sygnalizacyjnego, czyli D.
- Wariant "PRI i 64 kbps" opisuje typową cechę PRI, ale nie pasuje do sytuacji, gdy z dokumentacji wynika, że moduł pracuje w standardzie BRI.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: BRI = 2B+D, a D = 16 kbps. To szybko pozwala odsiać odpowiedzi, które mieszają standardy lub przenoszą 64 kbps (kojarzone z kanałem B) na kanał sygnalizacyjny.
