W zadaniu oceniasz poprawność działania wyłączników różnicowoprądowych (RCD) na podstawie wyników badania. W tabeli podano dwa parametry:
- I_Δn – znamionowy prąd różnicowy (wartość, do której odnosi się wymaganie producenta i kryteria badań),
- I_Δ – zmierzony prąd różnicowy zadziałania (przy jakiej wartości prądu różnicowego RCD rzeczywiście wyłącza).
Kluczowe jest to, że RCD nie powinien działać "dowolnie wcześniej" tylko dlatego, że prąd jest mniejszy od I_Δn. W praktyce przy ocenie wyniku porównuje się zmierzone zadziałanie z progami dopuszczalnymi: z jednej strony RCD powinien zadziałać najpóźniej przy określonej wartości (aby zapewnić ochronę), a z drugiej strony nie powinien zadziałać zbyt wcześnie (co powoduje nieuzasadnione wyłączenia i oznacza niespełnienie kryterium badania).
Dla wyłącznika nr 1: I_Δn = 30 mA, a zmierzono I_Δ = 10 mA. To oznacza zadziałanie przy prądzie wyraźnie niższym od wartości odniesienia i niższych progów stosowanych w ocenie – taki wynik interpretuje się jako nieprawidłowy (zbyt duża czułość/zbyt wczesne zadziałanie).
Dla wyłącznika nr 2: I_Δn = 500 mA, a zmierzono I_Δ = 200 mA. Analogicznie – zadziałanie następuje zbyt wcześnie względem wartości znamionowej i progów oceny, więc również wskazuje to na nieprawidłowe działanie.
Dlatego odpowiedź "obydwa wyłączniki działają nieprawidłowo." jest właściwa.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo zakładają, że co najmniej jeden RCD pracuje poprawnie. To typowy błąd interpretacyjny wynikający z myślenia "im mniejszy prąd zadziałania, tym lepiej". W badaniach RCD ocenia się jednak nie tylko zadziałanie "nie za późno", ale także to, czy urządzenie nie wyłącza przy zbyt małym prądzie różnicowym.
