W sieci z komutacją pakietów dane są dzielone na pakiety, a każdy pakiet jest przekazywany między węzłami (np. ruterami) na podstawie informacji sterujących zawartych w nagłówku. To oznacza, że węzeł nie "trzyma" raz wybranej ścieżki jak w komutacji łączy, tylko podejmuje decyzję przekazania dla kolejnych pakietów zgodnie z tablicą routingu i stanem sieci.
Twierdzenie "Pakiety przesyłane są zawsze tą samą drogą, nawet jeśli trasa zostanie uszkodzona." jest nieprawdziwe. W praktyce pakiety mogą iść różnymi trasami (np. przy równoważeniu obciążenia), a w razie awarii łącza lub węzła routing dynamiczny może wyznaczyć drogę alternatywną. "Zawsze ta sama droga" sugeruje mechanizm typowy raczej dla komutacji łączy albo dla zestawionego wcześniej tunelu, a nie dla ogólnej zasady komutacji pakietów.
Zdanie o opóźnieniach związanych z buforowaniem jest prawdziwe: w ruterach występują kolejki, a przy obciążeniu rośnie opóźnienie kolejkowania i ryzyko strat pakietów. Zdanie o tym, że węzeł kieruje pakiet na bazie informacji z nagłówka, także jest prawdziwe, bo adres docelowy i inne pola nagłówka są podstawą decyzji przekazania. Również stwierdzenie, że uszkodzona trasa jest zastępowana działającą alternatywną, opisuje typowy skutek działania protokołów routingu i redundancji połączeń w sieci pakietowej.
Na egzaminie warto pamiętać: w komutacji pakietów kluczowe są nagłówki, routing i kolejki; stała ścieżka nie jest gwarantowana.
