Opłata ryczałtowa za lek recepturowy jest naliczana według limitów ilościowych przypisanych do postaci leku. Zasada jest prosta: jeśli ilość mieści się w limicie, pacjent płaci jeden ryczałt; jeśli ilość przekracza limit, nalicza się wielokrotność ryczałtu (np. dwa ryczałty po przekroczeniu progu dla jednej opłaty).
W tym pytaniu kluczowe są limity dla podanych postaci:
- Maści/kremy/mazidła/pasty – limit jednej opłaty to 100 g. Odpowiedź "150 g maści" oznacza ilość większą niż 100 g, więc pacjent zapłaci dwa ryczałty.
- Proszki dzielone – limit jednej opłaty to 20 sztuk. Odpowiedź "20 szt. proszków dzielonych" jest dokładnie na granicy limitu, więc nadal obowiązuje jeden ryczałt.
- Czopki (oraz podobne postacie, jak globulki czy pręciki) – limit jednej opłaty to 12 sztuk. Odpowiedź "10 szt. czopków" jest poniżej limitu, więc to jeden ryczałt.
- Płynne leki do stosowania zewnętrznego – limit jednej opłaty to 500 g. Odpowiedź "300 g leku płynnego do użytku zewnętrznego" mieści się w limicie, więc to jeden ryczałt.
Typowa pułapka egzaminacyjna polega na błędnym założeniu, że wartość równa limitowi oznacza przekroczenie. W rzeczywistości granica (np. 20 szt. proszków) nadal mieści się w jednej opłacie, a dopiero ilość większa (np. 21 szt.) powoduje naliczenie kolejnego ryczałtu. W praktyce aptecznej warto uczyć się limitów "postać → próg" i zawsze sprawdzać, czy dana ilość jest większa niż limit, czy tylko mu równa.
