W diagnostyce okablowania miedzianego rozróżnia się testy statyczne oraz pomiary parametryczne (transmisyjne). Testy statyczne są wykonywane zwykle przy użyciu prostych testerów kabli i polegają na sprawdzeniu, czy żyły są elektrycznie połączone zgodnie z oczekiwaną mapą połączeń. Taki test wykrywa typowe usterki montażowe i uszkodzenia mechaniczne.
Dlaczego poprawna jest "przerwy w obwodzie"?
Przerwa oznacza brak ciągłości przewodnika (np. pęknięta żyła, źle zaciśnięty wtyk, uszkodzone gniazdo). Test statyczny bardzo dobrze to ujawnia: tester nie "widzi" zamkniętego obwodu na danej żyle i sygnalizuje brak połączenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Zjawisko tłumienia – tłumienie to parametr zależny m.in. od częstotliwości, długości i jakości kabla. Do jego oceny potrzebne są pomiary transmisyjne (np. w ramach certyfikacji łącza), a nie sam test ciągłości.
- Różnica opóźnień – chodzi o różnice propagacji sygnału między parami (często spotykane pojęcie w kontekście "delay skew"). To również jest parametr transmisyjny i nie wynika z prostego sprawdzenia, czy przewody są połączone.
- Straty odbiciowe – są związane z niedopasowaniem impedancji i odbiciami sygnału. Wymagają pomiaru z użyciem odpowiednich metod pomiarowych; test statyczny nie oceni jakości dopasowania toru ani zachowania przy wysokich częstotliwościach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się parametry typowe dla certyfikacji (tłumienie, opóźnienia, odbicia), a pytanie dotyczy "statycznych" testów kabli, to zwykle właściwa będzie odpowiedź związana z ciągłością, zwarciem lub mapą połączeń.
