W pojazdach samochodowych paski napędowe (np. pasek wielorowkowy osprzętu) muszą pracować z odpowiednim naciągiem. Zbyt mały naciąg powoduje poślizg, hałas (często charakterystyczne "piszczenie"), gorsze przeniesienie napędu oraz przyspieszone zużycie paska i kół pasowych. Zbyt duży naciąg może z kolei zwiększać obciążenie łożysk elementów napędzanych i skracać ich trwałość.
Dlatego stosuje się przyrządy do kontroli naciągu (tensiometry do pasków). W praktyce warsztatowej mogą one działać na zasadzie pomiaru ugięcia przy zadanej sile lub odczytu wartości odpowiadającej napięciu paska. Jeśli na ilustracji pokazano taki przyrząd, to właściwą odpowiedzią jest "naciągu paska."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "grubości okładzin." – kontrola okładzin ciernych dotyczy elementów hamulcowych (np. klocków hamulcowych). Do tego używa się innych metod i narzędzi (np. oględzin, pomiaru suwmiarką lub czujnikami zużycia), a nie typowego przyrządu do paska.
- "wysokości bieżnika." – wysokość bieżnika mierzy się przyrządem do bieżnika (głębokościomierzem bieżnika). Jest to inny typ miernika, dopasowany do rowków opony.
- "luzu międzyzębnego." – luz międzyzębny odnosi się do współpracy kół zębatych w przekładniach. Jego kontrola wymaga innych procedur (np. metod z użyciem czujnika zegarowego) i nie jest związana z naciągiem paska.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w zadaniu pojawia się przyrząd przeznaczony do elementu elastycznego (paska), najczęściej sprawdza się naciąg/naprężenie albo ugięcie tego elementu, a nie parametry typowe dla hamulców, opon czy przekładni zębatych.
