Przydzielanie czasu procesora (CPU) do zadań jest zadaniem systemu operacyjnego, ponieważ to on pełni rolę menedżera zasobów komputera. W praktyce realizuje to planista (scheduler) działający w jądrze systemu. Planista decyduje, który proces lub wątek otrzyma dostęp do CPU, na jak długo (kwant czasu, time slice) oraz w jakiej kolejności, aby możliwa była wielozadaniowość.
W nowoczesnych systemach planista korzysta z różnych polityk i algorytmów szeregowania (np. Round Robin czy podejścia priorytetowe). Gdy kończy się kwant czasu albo pojawia się potrzeba obsługi innego zadania, system wykonuje przełączanie kontekstu (context switch), czyli zapisuje stan bieżącego procesu i wznawia inny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "pamięć RAM" – przechowuje kod i dane programów, ale nie decyduje o tym, kto i kiedy korzysta z CPU.
- "cache procesora" – to szybka pamięć podręczna przyspieszająca dostęp do danych/instrukcji, jednak nie realizuje planowania pracy procesów.
- "chipset" – odpowiada za komunikację między podzespołami (interfejsy, magistrale), ale nie wykonuje logicznego szeregowania procesów jak planista w systemie operacyjnym.
W praktyce działanie planisty widać np. w Windows w Menedżerze zadań (udział CPU procesów) oraz w Linuxie w narzędziach top/htop. Zmiana priorytetu procesu (nice/renice) wpływa na decyzje planisty, a nie na działanie RAM/cache/chipsetu.
