Rozpoznanie zabiegu agrotechnicznego na podstawie ilustracji polega na ocenie efektu pracy narzędzia na powierzchni pola i w profilu gleby.
"Orka" jest zabiegiem wykonywanym pługiem, którego charakterystyczną cechą jest odwrócenie skiby. W praktyce widoczne są bruzdy i pasy gleby ułożone skibami; resztki roślinne mogą zostać w dużej części przykryte. To odróżnia orkę od wielu uprawek bezorkowych, które bardziej mieszają i spulchniają glebę niż ją odwracają.
"Gruberowanie" odnosi się do uprawy narzędziem z zębami (gruber/kultywator ścierniskowy), które podcina i miesza wierzchnią warstwę, zwykle pozostawiając część resztek pożniwnych na powierzchni. Typowy efekt to spulchniona, często "pofalowana" powierzchnia bez regularnych skib jak po pługu.
"Głęboszowanie" ma inny cel: rozluźnienie zwięzłych warstw głębiej w profilu (np. ograniczenie skutków zagęszczenia). Po tym zabiegu nie oczekuje się klasycznego odwrócenia warstwy ornej. Na powierzchni mogą pojawić się pęknięcia lub niewielkie uniesienia, ale nie układ bruzd i skib typowy dla orki.
"Kultywatorowanie" jest pojęciem szerokim (kultywatory mogą pracować przedsiewnie lub pożniwnie), jednak w kontekście odróżniania od orki najczęściej chodzi o spulchnienie i wyrównanie gleby bez odwrócenia skiby. Uczeń powinien więc szukać na ilustracji śladów jednoznacznie wskazujących na pracę pługa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz regularne bruzdy i odwrócone pasy ziemi, w pierwszej kolejności rozważ "orkę". Gdy na powierzchni widać dużo resztek roślinnych i brak skib, częściej pasują zabiegi bezorkowe (gruber/kultywator). Jeśli nacisk jest na pracę bardzo głęboką i rozluźnianie podglebia, rozważ "głęboszowanie".