Root planing (wygładzanie/planowanie korzenia) jest zabiegiem periodontologicznym wykonywanym w ramach niechirurgicznego leczenia chorób przyzębia. Jego istotą jest mechaniczne opracowanie i wygładzenie powierzchni korzenia, tak aby usunąć zanieczyszczony cement korzeniowy, resztki złogów oraz powierzchnie sprzyjające retencji biofilmu. Celem klinicznym jest uzyskanie możliwie gładkiej, czystej powierzchni, która ułatwia gojenie tkanek przyzębia i utrudnia ponowne gromadzenie płytki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Stripping – w stomatologii najczęściej oznacza redukcję szkliwa (IPR) w celu uzyskania miejsca w łuku zębowym, korekty kształtu kontaktów lub przygotowania do leczenia ortodontycznego. Nie jest to zabieg ukierunkowany na wygładzanie powierzchni korzenia.
- Polishing – polerowanie dotyczy głównie powierzchni koron zębów (np. po skalingu) lub materiałów wypełnieniowych. Może poprawiać gładkość szkliwa, ale nie jest nazwą procedury periodontologicznej definiowanej jako opracowanie powierzchni korzenia.
- Skaling – skaling to usuwanie złogów (kamienia nazębnego) i biofilmu z powierzchni zębów, zwykle naddziąsłowo i/lub poddziąsłowo. Może być elementem kompleksowego postępowania, ale samo pojęcie skalingu nie opisuje specyficznego etapu polegającego na wygładzaniu powierzchni korzenia (root planing).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "powierzchnia korzenia" oraz "wygładzenie", najczęściej chodzi o root planing (często omawiane łącznie ze skalingiem jako SRP, czyli skaling i root planing).
