Pojęcie jadłowstrętu psychicznego odnosi się do zaburzenia odżywiania, w którym występuje dążenie do obniżania masy ciała oraz utrwalone zachowania prowadzące do ograniczania jedzenia. W kontekście pytania kluczowe są dwa elementy opisu: celowa utrata masy ciała oraz wskazanie na jadłowstręt psychiczny. Te cechy odpowiadają rozpoznaniu określanemu potocznie i klinicznie jako anoreksja.
Odpowiedź "bulimia" jest błędna, ponieważ bulimia (żarłoczność psychiczna) typowo wiąże się z napadami objadania się oraz zachowaniami kompensacyjnymi (np. prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, nadmierna aktywność). Sam opis "celowej utraty masy ciała i jadłowstrętu" nie pasuje do głównego mechanizmu bulimii.
Odpowiedź "celiakia" nie jest zaburzeniem odżywiania w sensie psychologicznym, lecz chorobą autoimmunologiczną związaną z nietolerancją glutenu, w której podstawą postępowania jest dieta bezglutenowa. Może powodować problemy z masą ciała, ale nie wynika z intencjonalnego odchudzania.
Odpowiedź "anemia" jest również nieprawidłowa, bo oznacza stan niedokrwistości (np. z niedoboru żelaza lub innych przyczyn). Anemia może być skutkiem niedożywienia, ale nie jest nazwą zaburzenia odżywiania polegającego na celowym ograniczaniu jedzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się intencjonalna redukcja masy ciała i określenie "jadłowstręt psychiczny", najczęściej chodzi o anoreksję. Gdy pojawiają się napady jedzenia i "odrabianie" kalorii – bardziej pasuje bulimia.
