Najwyższą jakość obrazu (rozumianą jako największą ilość informacji do dalszej obróbki i najmniejszą utratę danych na etapie zapisu) zapewnia RAW. RAW jest zapisem danych z matrycy w postaci "surowej" – aparat zapisuje bardzo dużo informacji o jasności i kolorze, co daje duży zapas do korekt w programie do wywoływania (np. ekspozycji, świateł/cieni, balansu bieli).
Odpowiedź "JPEG" jest niepoprawna, ponieważ JPEG typowo wykorzystuje kompresję stratną. Oznacza to, że część informacji jest bezpowrotnie usuwana już w momencie zapisu, co może powodować artefakty i mniejszą tolerancję na intensywny retusz (np. banding, pogorszenie detalu po wielokrotnym zapisie).
Odpowiedzi "TIFF" i "PNG" również nie są najlepsze w kontekście wykonywania zdjęć aparatem. To formaty powszechnie używane jako pliki wynikowe do grafiki (TIFF często w poligrafii, PNG w publikacjach cyfrowych), zwykle po konwersji i obróbce. Mogą być bezstratne, ale nie są standardowym "surowym" zapisem danych z matrycy i zazwyczaj nie niosą tego samego potencjału edycyjnego co RAW.
W praktyce: do maksymalnej jakości i elastyczności edycji wybiera się RAW (lub RAW+JPEG), a dopiero po wywołaniu eksportuje się do TIFF/PNG/JPEG zależnie od przeznaczenia (druk, WWW, archiwum).
