Zadeklarowane w umowie spółki z o.o. wkłady pieniężne (na objęcie udziałów), które nie zostały jeszcze faktycznie wniesione, są elementem kapitałów własnych. Wynika to z tego, że dotyczą one finansowania właścicielskiego jednostki: wspólnicy obejmują udziały i zobowiązują się do wniesienia wkładów na kapitał podstawowy.
W praktyce rachunkowej takie kwoty są powiązane z kapitałem podstawowym i prezentuje się je w części pasywów dotyczącej kapitałów własnych (często jako pozycję korygującą/zmniejszającą do czasu faktycznej wpłaty). Kluczowe jest więc rozpoznanie, że jest to relacja właścicielska, a nie typowa transakcja handlowa z odbiorcą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Inwestycje długoterminowe obejmują m.in. aktywa utrzymywane w celu osiągania korzyści (np. udziały w innych jednostkach, długoterminowe papiery wartościowe). Niewniesione wkłady własne spółki nie są inwestycją spółki, tylko źródłem jej finansowania.
- Należności krótkoterminowe kojarzą się z kwotami do otrzymania od kontrahentów z tytułu sprzedaży lub innych rozrachunków operacyjnych. Wkłady zadeklarowane na kapitał mają inny charakter: są powiązane z kapitałem własnym i prezentacją kapitału, a nie z działalnością operacyjną.
- Zobowiązania krótkoterminowe to obowiązek spółki do zapłaty na rzecz wierzycieli. Tutaj sytuacja jest odwrotna: to wspólnicy mają obowiązek wniesienia wkładów do spółki, więc nie jest to dług spółki wobec kogoś zewnętrznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "wkłady zadeklarowane w umowie" lub "objęcie udziałów", najpierw rozważ kapitały własne, bo to typowe pojęcia związane z finansowaniem właścicielskim.
