W układach sterowania przekaźnikowego (oraz w zapisie drabinkowym LD) warunek zadziałania cewki można opisywać funkcjami logiki Boole’a. "Zadziałanie cewki przekaźnika K1" oznacza, że spełniony jest taki stan wejść (tu: przycisków S1 i S2), aby obwód cewki był zamknięty i mogło pojawić się zasilanie cewki.
Odpowiedź "koniunkcji stanów przycisków S1 i S2" jest poprawna, gdy K1 załącza się wyłącznie przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków: S1 = 1 i S2 = 1. To dokładnie odpowiada działaniu bramki AND: wynik jest równy 1 tylko wtedy, gdy oba wejścia są równe 1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim przypadku?
- "alternatywy stanów…" (OR) oznaczałaby zadziałanie K1 już wtedy, gdy aktywny jest S1 lub S2. To inna logika: wystarczy jeden sygnał, a nie oba naraz.
- "negacji koniunkcji…" to NOT(AND), czyli warunek spełniony w każdej sytuacji poza (S1=1 i S2=1). Taka funkcja byłaby typowa dla sytuacji "cewka działa, dopóki nie wciśnięto obu naraz", co zwykle nie jest celem w prostych układach uruchamiania.
- "alternatywy wykluczającej…" (XOR) daje 1 tylko wtedy, gdy dokładnie jeden z przycisków jest aktywny. Gdy oba są aktywne jednocześnie, wynik XOR wynosi 0, więc cewka by nie zadziałała.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy układ ma wymagać jednoczesności warunków (AND), wystarczalności jednego (OR), zakazu jednoczesności (XOR) czy odwrócenia warunku (NOT). Potem dopasuj nazwę funkcji do tego zachowania.
