W przekroju daszkowym jezdnia ma najwyższy punkt w osi i spadki poprzeczne skierowane na obie strony. Podczas zagęszczania walcem (zwłaszcza wibracyjnym) materiał w warstwie może ulegać niewielkim przemieszczeniom pod wpływem obciążeń i drgań. Dlatego kluczowe jest prowadzenie przejść w taki sposób, aby nie niszczyć zaprojektowanej geometrii (spadków) i nie pogarszać jakości krawędzi.
Odpowiedź "wzdłuż jezdni od krawędzi jezdni ku osi drogi" jest zgodna z praktyczną zasadą technologii robót: zagęszczanie wykonuje się pasami wzdłużnymi, zaczynając od krawędzi i stopniowo przesuwając się w stronę osi. Ułatwia to "dociśnięcie" strefy przykrawędziowej i zmniejsza ryzyko zepchnięcia materiału poza krawędź oraz powstania rozluźnionych miejsc.
Odpowiedzi zawierające zagęszczanie w poprzek jezdni są w tym ujęciu nieprawidłowe, ponieważ typowa technologia pracy walca na odcinku drogi opiera się na przejściach wzdłużnych; ruch poprzeczny zwiększa ryzyko nierówności, trudniej też zachować powtarzalność i kontrolę spadków na całej długości odcinka. Z kolei wariant "wzdłuż jezdni od osi drogi ku krawędzi jezdni" jest błędny, bo startując od osi (najwyższego punktu) łatwiej doprowadzić do "wypychania" materiału w kierunku krawędzi, co może pogorszyć jakość strefy przy krawędzi oraz utrudnić utrzymanie równości.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę praktyczną: na przekroju daszkowym zagęszczaj pasami wzdłużnymi od krawędzi do osi. Dobrą metodą kontroli jest obserwacja krawędzi i spadków po pierwszych przejściach oraz bieżąca korekta organizacji przejść, aby nie doprowadzić do deformacji warstwy.
