Klasyfikacja rodzaju produkcji opiera się na tym, jak często i w jakiej liczbie wytwarza się te same wyroby oraz czy proces ma charakter jednorazowy, powtarzalny w partiach, czy niemal ciągły.
- "Seryjna" oznacza wytwarzanie powtarzalnych partii jednakowych elementów. Typowe jest planowanie serii, powtarzalne operacje, możliwość standaryzacji procesu, a także uzasadnione stosowanie oprzyrządowania i normowania pracy.
- "Jednostkowa" dotyczy wytwarzania pojedynczych sztuk (lub bardzo małej liczby) często pod indywidualne zamówienie; powtarzalność jest niska, a dominują częste zmiany asortymentu i technologii.
- "Małoseryjna" i "wielkoseryjna" to zwykle podziały produkcji seryjnej według progów ilościowych. Bezpośrednio o wyborze decydują wartości graniczne z tabeli dołączonej do zadania.
W tym zadaniu należy odczytać z tabeli, do jakiego przedziału zalicza się program 400 sztuk identycznych korpusów. Taki poziom powtarzalności wyklucza typową produkcję jednostkową, bo nie jest to pojedynczy wyrób. Jednocześnie (zgodnie z przyjętą tabelą) wartość ta kwalifikuje się jako produkcja seryjna jako kategoria właściwa dla wytwarzania partii identycznych elementów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Odpowiedź "jednostkowa" nie pasuje do liczby 400 sztuk tego samego detalu. Odpowiedzi "małoseryjna" i "wielkoseryjna" mogą brzmieć kusząco, ale są poprawne tylko wtedy, gdy tabela wprost wskazuje taki podział i gdy 400 wpada w odpowiedni próg; w tym zadaniu, według danych z tabeli, prawidłową kwalifikacją jest "seryjna".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy odpowiedzi są na jednym poziomie ogólności (np. jednostkowa/seryjna/masowa) czy mieszają poziomy (np. seryjna + małoseryjna). Jeśli jest tabela, trzymaj się jej progów.
