W gospodarce odpadami niebezpiecznymi priorytetem jest takie zorganizowanie procesu, aby powstawało ich mniej, a gdy już powstaną – aby maksymalnie wykorzystać możliwość odzysku lub recyklingu. Dlatego odpowiedź "Zainwestować w technologie zmniejszające ilość generowanych odpadów lub umożliwiające ich recykling" jest zasadna: odnosi się do prewencji (mniej odpadów) i działań preferowanych środowiskowo (odzysk materiałów, zamknięcie obiegu surowców).
Propozycja "Zwiększyć ilość odpadów składowanych na składowisku bez dodatkowych działań" jest niewłaściwa, bo składowanie nie rozwiązuje problemu u źródła, a przy odpadach niebezpiecznych zwiększa długoterminowe ryzyko dla gleby i wód oraz koszty zabezpieczeń i monitoringu.
Odpowiedź "Wysłać odpady do innego kraju" jest myląca: samo przemieszczenie odpadu nie jest zagospodarowaniem. Prawidłowe postępowanie wymaga zapewnienia legalnego i bezpiecznego przetworzenia, a "wywóz" bywa błędnie traktowany jako łatwe pozbycie się obowiązków.
Stwierdzenie "Spalić wszystkie dodatkowe odpady" jest zbyt ogólne i błędne jako zasada. Termiczne przekształcanie może być dopuszczalne tylko dla określonych strumieni i w odpowiednich instalacjach, ale nie jest uniwersalnym rozwiązaniem ani pierwszym wyborem – a już na pewno nie dla "wszystkich" odpadów.
W praktyce technik ochrony środowiska powinien myśleć w kolejności: zapobieganie → ograniczanie → segregacja i przygotowanie do odzysku → recykling/odzysk → unieszkodliwianie resztek, z naciskiem na bezpieczeństwo i minimalizację ryzyka.
