Koszty bezpośrednie (w ujęciu kalkulacji kosztu produktu) to koszty, które można wprost przypisać do jednostki wyrobu: wiadomo, ile danego składnika zużyto na konkretną oponę i można to policzyć bez dodatkowych założeń.
Dlatego odpowiedź "materiałów użytych do produkcji opon." jest właściwa: zużycie mieszanek gumowych, kordów, drutu itp. da się przypisać do wyrobu na podstawie norm zużycia, dokumentów rozchodu lub receptur technologicznych.
Pozostałe propozycje mają typowy charakter kosztów pośrednich:
- "utrzymania sprawności maszyn kompletacyjnych i pakunkowych." – to koszt wspólny dla wielu partii i asortymentów; zwykle rozlicza się go na produkty pośrednio (np. przez narzut, roboczogodziny, maszynogodziny lub inne klucze).
- "utrzymania magazynu." – koszty magazynowania dotyczą obsługi zapasów i przepływów (logistyka), a nie pojedynczej opony; przypisanie do jednostki wyrobu wymagałoby przyjęcia klucza rozliczeniowego, więc jest to koszt pośredni.
- "ogólne zarządu." – administracja i zarząd są kosztami ogólnozakładowymi, które nie powstają "dla jednej opony", tylko dla funkcjonowania całej firmy, więc w kalkulacji produktu traktuje się je jako pośrednie.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę: jeśli koszt da się przypisać do wyrobu na podstawie zużycia lub ewidencji dla konkretnej partii/produktu – to bezpośredni. Jeśli wymaga rozdzielenia (narzutu, klucza) – to pośredni.
