Na składowisku odpadów komunalnych metan powstaje głównie w wyniku beztlenowego rozkładu frakcji biodegradowalnej (np. resztek kuchennych, zielonych, papieru). Jeśli gaz nie jest kontrolowany, ucieka do atmosfery, zwiększając wpływ obiektu na klimat i podnosząc ryzyko zagrożeń (palność mieszanin gazowych).
Dlatego działaniem bezpośrednio ukierunkowanym na minimalizację emisji metanu jest "Wprowadzenie systemu odzysku metanu". W praktyce oznacza to wykonanie instalacji odgazowania (studnie/rurociągi/kolektory) i takie prowadzenie eksploatacji, aby biogaz był ujmowany, a następnie:
- spalany w pochodni (redukcja emisji metanu przez jego utlenienie), lub
- wykorzystywany energetycznie (np. w agregatach), jeśli spełnione są wymagania jakościowe i ilościowe gazu.
Odpowiedź "Zwiększenie ilości odpadów organicznych na składowisku" jest nieprawidłowa, ponieważ zwiększa dopływ materiału podatnego na rozkład beztlenowy, a więc zwykle zwiększa potencjał wytwarzania metanu.
Odpowiedź "Zmniejszenie ilości odpadów poddawanych recyklingowi" także nie prowadzi do ograniczenia emisji metanu; w typowym ujęciu oznacza to większy strumień odpadów trafiających na składowisko, co może zwiększać ilość frakcji ulegającej rozkładowi i w konsekwencji emisję gazu składowiskowego.
Odpowiedź "Wszystkie powyższe" jest fałszywa, bo zawiera działania sprzeczne z celem (minimalizacją emisji). Na egzaminie warto czytać polecenie przez pryzmat mechanizmu: co zmniejsza ucieczkę metanu (ujmowanie/odgazowanie), a co zwiększa jego powstawanie (więcej biodegradowalnych odpadów w masie składowanej).
