W doborze nasienia buhaja zawsze zaczyna się od jasnego celu hodowlanego. W pytaniu celem jest poprawa cech mleczności, czyli zwiększenie prawdopodobieństwa, że córki po danym buhaju będą charakteryzowały się lepszą produkcyjnością mleka (np. wyższą wydajnością, lepszym składem lub stabilniejszą laktacją).
Wydajność mleczna matek buhaja jest kryterium powiązanym z produkcyjnością w jego pochodzeniu. W praktyce hodowlanej informacje o użytkowości w linii żeńskiej są ważne, bo wskazują, z jakiego typu rodziny żeńskiej pochodzi buhaj i czy w tej rodzinie występował wysoki poziom produkcji mleka. Tego rodzaju dane są znacznie bliższe celowi "mleczność" niż cechy zewnętrzne.
- Dlaczego "Wielkość buhaja" jest błędna? To cecha fenotypowa, która może mieć znaczenie użytkowe (np. w opasie lub pokroju), ale sama w sobie nie stanowi kryterium do poprawy mleczności. Łatwo ją ocenić, jednak nie odpowiada na potrzeby selekcji pod produkcję mleka.
- Dlaczego "Wiek buhaja" jest błędny? Wiek może wiązać się z dostępnością nasienia lub długością użytkowania rozpłodowego, ale nie jest bezpośrednim wskaźnikiem poprawy mleczności potomstwa. Starszy osobnik nie oznacza automatycznie lepszego "mlecznego" potencjału genetycznego.
- Dlaczego "Kolor buhaja" jest błędny? Umaszczenie jest cechą wyglądu i nie stanowi kryterium selekcji na mleczność. Wybór po takich cechach prowadzi do nietrafionych decyzji hodowlanych, bo nie realizuje celu produkcyjnego.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór buhaja do konkretnej cechy (mleczność, mięsność, płodność) wybieraj kryterium, które jest bezpośrednio związane z tą cechą, a odrzucaj cechy "łatwe do zauważenia", ale niepowiązane z celem (kolor, ogólny wygląd, przypadkowe informacje).
