W praktyce pracodawca (lub przedsiębiorca zatrudniający ludzi) przetwarza dane osobowe pracowników w różnych celach: zawarcie i realizacja umowy, prowadzenie akt osobowych, rozliczenia, organizacja pracy. Zgoda jest tylko jedną z możliwych podstaw legalnego przetwarzania danych i nie powinna być traktowana jako domyślna w każdej sytuacji.
Dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna?
Jeżeli przetwarzanie danych jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą (np. umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej), to można oprzeć je na tej podstawie. Wtedy uzyskiwanie zgody nie jest warunkiem legalności i często byłoby nieadekwatne, bo osoba może czuć presję w relacji zależności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Muszę uzyskać zgodę niezależnie od okoliczności." – to błąd logiczny. Legalność przetwarzania może wynikać z różnych przesłanek; zgoda nie jest uniwersalnym "wymogiem na wszystko".
- "Muszę uzyskać zgodę tylko wtedy, gdy chcę przetwarzać dane w celach marketingowych." – marketing bywa przykładem sytuacji, gdzie zgoda może być potrzebna, ale nie jest to jedyny przypadek. Są też inne cele "dodatkowe" (np. publikacja wizerunku), a jednocześnie wiele czynności kadrowych nie wymaga zgody, bo mają inną podstawę.
- "Muszę uzyskać zgodę tylko wtedy, gdy dane są niezbędne do wykonania umowy." – to odwrócenie sensu. Gdy dane są niezbędne do umowy, zwykle właśnie nie opiera się przetwarzania na zgodzie, tylko na podstawie związanej z umową.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się słowo "zawsze" albo "tylko", sprawdź, czy nie jest to zbyt kategoryczne. W ochronie danych kluczowe jest dopasowanie podstawy przetwarzania do celu, a zgoda jest tylko jedną z opcji.
