Warkocz korona jest zazwyczaj uznawany za najbardziej czasochłonny, ponieważ nie polega wyłącznie na wykonaniu jednego splotu, ale na zaplataniu po obwodzie głowy i dopasowaniu fryzury tak, aby była równa, stabilna oraz estetyczna z każdej strony. W praktyce dochodzą tu elementy typowe dla upięć: planowanie kierunku prowadzenia warkocza, kontrola symetrii, maskowanie końcówek, podpinanie oraz utrwalanie. To wszystko wydłuża pracę i zwiększa liczbę etapów.
Odpowiedź "Klasyczny warkocz francuski" jest zwykle mniej złożona, bo to jeden ciągły splot prowadzony wzdłuż wybranej partii głowy. Wymaga wprawy w dobieraniu pasm, ale najczęściej nie wymaga tak rozbudowanego modelowania i mocowania dookoła głowy.
Odpowiedź "Warkocz holenderski" (odwrócony francuski) bywa podobnie wymagająca jak francuski, jednak nadal jest to przede wszystkim technika splotu. Z reguły jest krótsza czasowo niż korona, bo nie musi kończyć się pełnym, równym okręgiem i rozbudowanym podpięciem.
Odpowiedź "Warkocz rybi ogon" może sprawiać trudność ze względu na precyzję i drobne przekładanie pasm, ale często pozostaje fryzurą o prostszej konstrukcji (splot liniowy). Jeżeli jest wykonywany jako pojedynczy warkocz, zwykle wymaga mniej korekt przestrzennych niż korona.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "najbardziej skomplikowanej i czasochłonnej" fryzury, zwróć uwagę, czy dana opcja jest tylko splotem, czy też obejmuje także upięcie i mocowanie na głowie. To zwykle przesądza o czasie usługi.
