Tempo wzrostu pomidora w terenie zróżnicowanym rzeźbą jest silnie powiązane z mikroklimatem, czyli lokalnymi warunkami cieplnymi i świetlnymi. Jednym z kluczowych czynników mikroklimatu jest ekspozycja stoku (kierunek, w jakim jest zwrócone nachylenie).
Odpowiedź "Na terenie o nachyleniu w kierunku południowym." jest poprawna, ponieważ stok południowy w Polsce otrzymuje zwykle najwięcej bezpośredniego nasłonecznienia w ciągu dnia. Skutkiem jest szybsze nagrzewanie się powierzchni gleby i przyziemnej warstwy powietrza. Pomidor jest rośliną ciepłolubną, więc wyższa temperatura sprzyja szybszej wegetacji (szybszy przyrost, szybsze przechodzenie kolejnych faz rozwojowych), o ile nie brakuje wody i składników pokarmowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepsze:
- "Na terenie o nachyleniu w kierunku północnym." – ekspozycja północna jest zwykle chłodniejsza i bardziej zacieniona, co opóźnia nagrzewanie gleby i spowalnia rozwój roślin ciepłolubnych.
- "Na terenie płaskim." – brak nachylenia nie daje "premii" cieplnej wynikającej z ustawienia względem słońca; takie stanowisko bywa pośrednie i zależy bardziej od lokalnych przeszkód (zacienienie, zastoje chłodnego powietrza).
- "Na terenie o nachyleniu w kierunku wschodnim." – wschodnia ekspozycja dostaje słońce głównie rano, a sumarycznie zazwyczaj mniej korzystnego ogrzewania niż ekspozycja południowa, więc efekt przyspieszenia wzrostu jest mniejszy.
W praktyce ogrodniczej wybór ekspozycji południowej pomaga przyspieszyć start sezonu, ale zawsze trzeba uwzględnić też wilgotność gleby, wiatr, ryzyko suszy oraz przymrozki w obniżeniach terenu.
