W sali śniadaniowej po zakończeniu posiłku na stołach pojawiają się typowe odpady o różnym charakterze: opakowania oraz resztki organiczne. Aby segregacja miała sens, odpady należy rozdzielić według frakcji, czyli materiału/pochodzenia.
Butelka szklana po soku jest odpadem szklanym – zasadniczo powinna trafić do pojemnika na szkło, ponieważ szkło jest surowcem dobrze poddającym się recyklingowi. Puszka aluminiowa jest odpadem metalowym (opakowaniem) – powinna zostać oddzielona od szkła i bio, bo w procesach sortowania i recyklingu traktuje się ją jako inną frakcję. Resztki jedzenia to odpad biodegradowalny – właściwym kierunkiem są bioodpady, ponieważ mogą być przetwarzane (np. w procesach biologicznych), a w odpadach zmieszanych powodują uciążliwości zapachowe i sanitarne.
Odpowiedzi sugerujące wrzucenie wszystkiego do jednego kosza są błędne, bo mieszanie frakcji obniża jakość surowca do recyklingu i zwiększa ilość odpadów zmieszanych. Równie błędne jest celowe "przekładanie" frakcji (np. resztki do szkła), bo prowadzi to do zanieczyszczenia pojemników i może powodować problemy w zapleczu (zapachy, szkodniki, dodatkowe sprzątanie).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, co jest opakowaniem (szkło/metal), a co odpadem organicznym (jedzenie). Dopiero potem dobierz właściwy pojemnik zgodnie z oznaczeniami w obiekcie, bo w praktyce hotelowej liczy się także stosowanie procedur wewnętrznych i opisów na koszach.
