Na stanowisku kontrolno-pomiarowym diagnozuje się rozrusznik jako oddzielny podzespół, czyli ocenia się jego elementy oraz parametry pracy w warunkach testowych. Typowy zakres obejmuje m.in. sprawdzenie zadziałania cewki elektromagnetycznej (włącznika), która wysuwa zębnik i zwiera styki zasilania silnika rozrusznika, a także ocenę poprawności pracy mechanizmu sprzęgającego (sprzęgło jednokierunkowe/zespół napędowy) – czy zębnik jest wysuwany, czy sprzęga i nie ślizga się oraz czy po uruchomieniu silnika nie przenosi napędu wstecz.
Ważnym elementem testów jest również praca pod obciążeniem. Próba obciążeniowa pozwala wykryć spadek sprawności (np. zużycie szczotek, komutatora, uzwojeń, połączeń) poprzez obserwację zachowania rozrusznika w warunkach zbliżonych do rozruchu silnika, a nie "na pusto".
Natomiast wieniec zębaty na kole zamachowym nie jest częścią rozrusznika. To element silnika/zespołu napędowego, z którym rozrusznik tylko współpracuje. Jego kontrola (zużycie zębów, wyszczerbienia, miejscowe uszkodzenia) jest typowo wykonywana w pojeździe lub przy demontażu elementów układu napędowego, a nie na stanowisku badania rozrusznika. Dlatego ta czynność nie należy do standardowego zakresu diagnostyki rozrusznika na stanowisku.
- cewki elektromagnetycznej – jest elementem rozrusznika, więc jej sprawdzenie mieści się w diagnostyce stanowiskowej.
- działania mechanizmu sprzęgającego – również dotyczy rozrusznika i jest kluczowe dla prawidłowego zazębienia.
- pracy pod obciążeniem – to typowy test stanowiskowy wykrywający spadek sprawności.
- wieńca zębatego na kole zamachowym – dotyczy elementu poza rozrusznikiem, więc nie jest standardową czynnością na stanowisku kontrolno-pomiarowym rozrusznika.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "stanowisko kontrolno-pomiarowe" (badanie podzespołu poza pojazdem), zwykle odpadają odpowiedzi dotyczące elementów silnika lub instalacji pojazdu, które nie są fizycznie częścią badanego podzespołu.
